Troitsa Media informatie

1. Oerol Festival (16-6-98)
2. HaarlemmerHout festival (22-6-98)
3. Revolt magazine (5-7-98)

Merchandise & Links

CD cover De Morgenster

Festivalkrant van het Oerol festival
Luister naar de rust van de geest, de geest van alle tijden.
'Je moet naar Troitsa', was me verteld. 'Je weet niet wat je hoort'. Dinsdag avond zouden ze op de Westerkyn optreden. Op het terrein speelde een band een mix van ska en keltisch, zo'n typische Engelse alternatieve groep die je vaker op Oerol aantreft. Niks mis mee, maar voor de trouwe Oerolbezoeker niet opzienbarend. Pas toen ik in de Idolize een juttersbitter ging halen, merkte ik dat daar ook een groep speelde. Een trio mannen met Oost Europesche gezichten bespeelden vreemdsoortige instrumenten die luisteren naar namen als 'smyk' en 'domra' en zongen melodien die gek in het gehoor liggen maar een soort vertrouwd gevoel geven. een staande ovatie brachten zij teweeg.
Ivan Kirchouk, oprichter van Troitsa reisde vijftien jaar door Polen, Estland, letland, Lithouwen en zijn geboortestreek Wit Rusland. Hij sprak met oude mensen over liederen die ze vroeger zongen en maakte bandopnames. De oermuziek, de grondslag van de hele muziekcultuur, wilde hij terug brengen. Samen met Vitaly Shkylyonok en Dmitri Lukyanchik bewerkte hij een tiental van de 600 liederen die hij registreerde.
Een deskundige, die Troitsa ooit zag optreden, wist te vertellen dat enkele van de nummers al meer dan negenhonderd jaar oud zijn. De muzikanten hebben het zelf over tien duizend jaar. Het Russisch dat zij zingen is zelfs voor Russen niet te verstaan: ze maken gebruik van de overgeleverde teksten uit een honderden jaren oude taal, en proberen ook waarheidsgetrouw de klanken na te bootsen van een overgrootmoeder zonder gebit die als enige nog zo'n oud lied kende.
Het resultaat is een pakkende reeks liederen die onbegrijpelijk zijn, maar ook vaag bekend voorkomen. Oerklanken die je diep raken. Bovendien zijn de Russische mannen van Troitsa intrigerende personen: vooral Ivan ziet er uit alsof de slechterik uit een james Bond film is gestapt, en de manier waarop Dmitri opgaat in zijn muziek is fascinerend. 'Je moet naat Troitsa', wil ik maar zeggen. 'Je weet niet wat je hoort'. [JG]


Haarlems Dagblad 22 juni 1998

Cultuur & Kunst-Troitsa uit Wit-Rusland blinkt uit-
"Zon, exotische hapjes, eerlijke koffie, eerlijke muziek en eenachteroverleunende security. De vijftiende editie van het Haarlemmerhoutfestival heeft gisteren weer eens bewezen dat er nog festivals bestaan waar je ongestoord een balletje kunt trappen. Het Vlooienveld is voor een dag de wereldkaart. Met zevenmijlssandalen binnen zeven uur de wereld rond. Absolute uitblinker is de groep Troitsauit Wit-Rusland.""...Het Wit-Russische trio Troitsa ontpopt zich als de Velvet Underground van Minsk. De groep gaat terug naar de wortels en geeft daarmiddels gedurfde arrangementen en met een brede keur aan instrumentenextra gewicht aan. De hynotiserende bariton van Ivan Kirtchock wordt ondersteund door 'Amerikaanse' akkoorden dwingend gespeeld op eencountry- en westerngitaar. De repeterende melodische motieven zijn dromerig folky, de soms Moors aandoende en vlijmscherp tweestemmige zanglijnen hartverscheurend. Troitsa, dat afgelopen zaterdag ook op het Amsterdam Roots Festival was te bewonderen, bezingt de natuur in veel facetten. Een desolaat stukje prairieblues over de Wit-Russische bosgeesten volgt op een gepassioneerd lied over de 'gespikkelde moorhen'. De groep trekt het al redelijk niveau van het festival er eenstuk mee omhoog.


from Revolt August 98

REVOLT ON THE LIVE SIDE - REALWORLD - Made in Belarus -
As we see, ethno music in the last few years became a world trend, thanks to the orthodox rocker Peter Gabriel and the biggest ethno musicologist Ry Cooder, who noticed the true values of musical roots at the highlight of their carreers. Retrspect to traditionalism, espacialy exotical, came up with the best selling records like Pasion P.G., Talting Timbuktu, A meeting at the river and as crown Bueno Vista Social Club, by Ry Cooder. Thanks to these albums massive audience expanded their horizons on direct way knowing for the existence of parralel but noncommercial music beyond extend of the electric guitar. Education was succesfull and ethno became a real hit.
On the 5th of July the audience in Banja Luka could feel, in the best possible way, the real values of that. The Belorussian group Troitsa performed that night in KSET. In one hour and a half they presented a part of their reportoire inspired by folk motives of a country we know so little about it, but we felt so well in perspective acoustical sense. About 20 songs, and at least twice as much musical intruments was enough for the three multi-instumentalists Ivan Kirchouk, Dmitri Lukyanchik and Vitaly Shkylyonok, to make the Banja Luka Audience euforic. Unique and noncomparable experience was fullfilled with visual impression and a carismatic appearence was left by Troitsa. Songs came in order U garode Na Kanapeltsky, A Hvaliusya Svat, Kurka Rhyabushka Zylyon Dobok.... until the last song Yablin Maya which presented the magnificant end of the performance out of the border of time and space. That night the was no actual World Cup. Ivan, Dmitri and Vitaly didnít allow it with their way of playing, the quality of the music, the facsinating sounds from their exotical intruments and three vocals singing. The citizends of Banja Luka, at least those who decided to come at the right place in the right time, got a concert for remembering. The world fame equal to the Cuban Bueno Vista Social club depends only if on the cover of their album would be the mane of Ry Cooder, or some other rocker. As for the quality of their music, the names Ivan, Dmitri and Vitaly are the biggest names. (R. Kerk)